Voorstelling laat impact van militaire missie op gezin zien: ‘We mochten alles vragen wat we wilden’
ALPHEN AAN DEN RIJN - Regisseur Lianne Loos werkt samen met spelers van Productiehuis Alphen aan de voorstelling De Baret, die van 1 tot en met 4 mei te zien is in Parkvilla. Vanochtend was zij te gast in De Ochtendshow van Studio Alphen samen met twee spelers uit de voorstelling. De spelers Tessel en Ton vertolken belangrijke rollen op het podium.
De Baret gaat over een conflict in Libanon, in de jaren 80. In het stuk staat niet zozeer de oorlog zelf centraal, maar de doorwerking van een militaire missie in het persoonlijke leven van een veteraan en zijn gezin.
Ontstaan
Loos vertelt over het ontstaan van het stuk. ‘Het begon eigenlijk met heel veel brainstorm-sessies met de schrijfster Iris de Wit. Zij was gefascineerd door Libanon. Zij is daar geweest en heeft heel veel veteranen gesproken.’ Volgens de regisseur is het een droom van haar om hier een voorstelling van te maken en geeft aan dat na ruim een jaar werken, het nu bijna is afgerond.
Het menselijke verhaal
Voor Loos staat het menselijke aspect centraal in haar regie. 'Ik werk als maker heel erg vanuit het menselijke verhaal, we zijn allemaal mensen. We zijn niet die missie naar Libanon. Maar wie is dat mens daarachter?' De voorstelling is gebaseerd op echte verhalen, maar blijft fictief in de uitwerking geeft de regisseur aan, 'Hoe zouden zij zich gedragen? Zich voordoen? We zijn heel erg aan het onderzoeken en proberen.'
De veteraan en zijn dochters
De voorstelling wordt verteld vanuit het perspectief van de dochters van een veteraan, die zelf niet geboren waren tijdens de missie. ‘Die missie heeft altijd doorgewerkt in zijn leven en heeft dat dus eigenlijk ook doorgegeven aan zijn dochters.’ Vertelt Tessel, die één van de dochters speelt.
Hoewel het stuk elementen van trauma bevat, ligt de nadruk niet uitsluitend op zware thematiek. ‘Het is niet een heel zwaar PTSS verhaal. Er zit wel een klein laagje PTSS in, maar het gaat vooral over hoe zo’n uitzending een jongen van een jaar of 19, ineens van een jongetje een man maakt.’ vertelt de regisseur.
Ton, die de veteraan speelt, schetst het beeld van jonge militairen die in een onbekende omgeving terechtkomen. 'Als je naar de foto’s kijkt dan zie je daar eigenlijk hele jonge jongens van een jaar of 18, 19.' De situatie waarin zij terechtkwamen noemt hij complex. 'Je wordt daar neergezet om een buffer te zijn tussen twee partijen die met elkaar willen knokken. En jij staat eigenlijk in de weg.'
Lokale kracht
De productie is sterk geworteld in de Alphense gemeenschap. Volgens Loos kenmerkt Productiehuis Alphen zich door samenwerking met lokale spelers en vrijwilligers. 'We werken eigenlijk met allemaal mensen achter de schermen en spelers uit de regio,’ zegt ze.
Ook de informatie voor de voorstelling werd lokaal verzameld. 'We zijn naar de open dag van de oude Stomp geweest.' Ze vertelt dat ze hier lang hebben gesproken met veteranen uit Libanon. ‘We mochten alles vragen wat we wilden.’
Ton vertelt tot slotte dat het zijn eerste keer is dat hij te maken heeft met productiehuis Alphen. 'Ik sta echt versteld van de professionaliteit. Er staan zes mensen op het toneel. Maar er zitten zoveel mensen achter. Dat is echt hartverwarmend als je ziet hoe dat allemaal bij elkaar komt.'