24-jarige Daan vindt huis in Alphen na dwarslaesie op vakantie: ‘Alle steun helpt met doorzetten’
ALPHEN AAN DEN RIJN – Enkele maanden nadat hij door een infarct in zijn rug een dwarslaesie opliep tijdens een vakantie op Bali heeft Daan Slagter samen met zijn vriendin een huis gevonden in Alphen aan den Rijn. ‘Het is eigenlijk bizar snel gegaan. Ik had niet verwacht dat we nu al op deze manier ergens zouden wonen’, vertelt hij.
De 24-jarige Alphenaar heeft een infarct in zijn ruggenmerg gehad en door de dwarslaesie is hij in een rolstoel terecht gekomen. ‘Er was een hele kleine kans dat het beter zou worden, maar we zijn nu bijna een half jaar verder sinds het is gebeurd. Er is ook verteld: hoe langer het duurt, hoe kleiner de kans wordt’, legt hij uit. ‘Ik begin langzaam een beetje te proberen om te accepteren dat ik niet meer deze stoel uitkom. Maar dat zal nog een hele lange tijd duren denk ik.’
Op sommige momenten lukt de situatie accepteren volgens hem beter dan op andere momenten. ‘Als ik hier binnen ben, dan is het niet zo heel erg omdat ik gewoon van alles kan doen. Maar als ik bijvoorbeeld naar buiten ga, dan moet ik met dingen rekening houden. Als ik met vrienden iets ga doen, dan zie je pas wat je echt mist. Dat is altijd nog lastig. Maar om in dit huis te zien wat ik nog wel kan, dat helpt.’
Met spoed op zoek naar geschikte woning
Door zijn dwarslaesie moesten Daan en zijn vriendin met spoed op zoek naar een geschikte woning. In het revalidatiecentrum plaatsten ze samen een oproep op social media. ‘Het is ongelofelijk vaak gedeeld. Ook deels daardoor hebben we nu dit huis, want een vriendin van de vorige bewoonster zag het in de krant of op het internet. Zij wist dat de bewoonster dit huis wilde verkopen en die vrouw zat ook al in een rolstoel. Toen heeft zij mij direct via de makelaar benaderd, omdat ze dit heel graag aan mij wilde verkopen.’
Eerst dacht het stel dat ze nog helemaal niet een huis konden kopen. ‘We dachten dat het allemaal veel te duur was. Mijn vriendin is weer gaan studeren en ik zit thuis. Dat gaat ‘m natuurlijk niet worden kopen in deze markt, dachten we. Maar het is uiteindelijk toch gelukt. Een maandje nadat ik uit het revalidatiecentrum was, waren we al bezig met de financiering voor dit huis.’
De jonge Alphenaar had niet verwacht dat ze zo snel een woning zou vinden. ‘We dachten eerst dat het maanden tot één jaar zou duren voordat we iets zouden vinden en ik heb ook nog speciale eisen, want ik kan niet zomaar in elk vrijstaand appartement wonen. Dus het is eigenlijk bizar snel gegaan. Ik had niet verwacht dat we nu al op deze manier ergens zouden wonen.’
‘Steun die ik heb gekregen heel bijzonder’
Daan kreeg in de afgelopen periode veel steun van familie, vrienden en zijn teamgenoten van Alphense Boys. ‘Alle steun die ik kreeg toen ik in het ziekenhuis lag, had ik nooit van durven dromen. Het helpt ook met het doorzetten, want het is in zo’n situatie heel makkelijk om te zeggen: ‘Ik kap ermee en ga de hele dag op bed.’ Maar omdat al die mensen zo achter mij staan en met alles zouden willen helpen, zit er toch een klein beetje groepsdruk op dat je gewoon wil doorgaan. De steun en hulp die ik in het afgelopen half jaar van iedereen heb gekregen, vind ik heel bijzonder.’
Daan is openhartig over de angst die hij had om zijn vriendin te verliezen na zijn dwarslaesie: ‘Toen dit mij overkwam was ik erg bang dat mijn vriendin niet meer bij mij wilde zijn. Iets wat ik goed zou begrijpen, omdat dit haar ineens overkomt, ze moet hier voor de rest van haar leven ook mee dealen en we zijn nog zo jong’, vertelt Daan openhartig. ‘Maar het maakt haar helemaal niet uit dat ik in een rolstoel zit. Zolang ik mezelf blijf, is het voor haar totaal geen probleem.’
‘Daarnaast wil ze me overal bij helpen en ze doet alles voor me als dat nodig is. Ik vind het erg mooi om te kunnen zien en meemaken dat onze band zo sterk is dat we dit samen overleven en regelen. De afgelopen maanden heb ik heel veel aan haar gehad. Met alle steun en hulp. Ik denk dat ik zonder niet was waar ik nu ben.’
Ook de band met zijn vrienden is enorm sterk gebleven: ‘Ik was eerst een beetje bang dat het wat zou veranderen in de vriendschap, want we kunnen niet altijd meer doen wat we deden. Maar het maakt ze helemaal niks uit dat ik in een rolstoel zit. Als ik met mijn vrienden bijvoorbeeld dan zeggen ze: ‘Dat is geen probleem, regelen we wel. Zolang jij maar meegaat, zorgen wij ervoor dat het allemaal goed komt.’ Dan voel je jezelf ook wel een beetje verplicht om door te zetten, mee te gaan, en er het beste van te maken.’
‘Een beetje mijn vrijheid en leven terug op deze manier’
De 24-jarige Alphenaar voelt zich goed ondanks alles wat er in de afgelopen maanden is gebeurd. ‘Omdat we ons eigen plekje hebben waar ik mijn eigen ding kan doen, en alles weer zelf kan doen. Zo krijg ik een beetje mijn vrijheid en leven terug op deze manier.’
‘Bij een dwarslaesie ben ik er eigenlijk nog best goed vanaf gekomen’, vertelt Daan. ‘Omdat ik in het revalidatiecentrum ook andere gevallen heb gezien en daarvoor is het gewoon klaar. Die kunnen de rest van hun leven nooit meer zelf wat doen. Zij hebben veel meer hulp nodig. Ik heb dat gelukkig niet. Ik heb geen thuiszorg nodig, ik kan sporten, en ik kan alles gewoon zelf wat ik vanuit zo’n stoel zou kunnen doen.’
Dagelijkse leven weer oppakken
In het dagelijkse leven komt Daan naar eigen zeggen zijn dagen thuis wel aardig door. ‘Ik ben bezig met het huishouden en wat dingetjes regelen. Ook series en films kijken, af en toe naar buiten. Soms komen er vrienden langs. Ik hoef mezelf niet elke dag de hele tijd te vervelen. Zeker met huishouden is er altijd wel wat te doen.’ Hij probeert ook nog zoveel mogelijk bij wedstrijden van zijn voetbalteam aanwezig te zijn: ‘Ik voel mezelf nog gewoon teamgenoot, ook al voetbal ik niet meer mee.’
Voordat hij in een rolstoel terechtkwam, was Daan bezig met het opzetten van een eigen sokkenlijn als onderneming. ‘Er begon een beetje momentum in te komen en dan stopt dat ineens allemaal, vanwege de situatie had ik even heel wat anders aan mijn hoofd. Maar dat wil ik zeker ook weer gaan doorzetten, want ik vond het hartstikke leuk om te doen. Je hebt dan ook weer iets om naartoe te werken.’
Voorheen bezorgde Daan fruit voor Froot. Maar het bezorgen in een busje zit er helaas nu niet meer in. Toch wil hij het werken weer gaan oppakken: ‘Dan heb ik een goede daginvulling. Het is nog niet helemaal duidelijk wat voor werk ik ga doen. Ik wil heel graag bij hun blijven en zij willen ook heel graag dat ik blijf. Dus we moeten samen kijken en eruit komen hoe we dat precies gaan invullen, maar ik denk dat het wel goed gaat komen.’
Lees ook: Complete dwarslaesie na surfen op Bali, Alphenaar Daan zoekt met spoed een woning: ‘Het is heftig’