Ernstig verzakt huis eigenlijk al jaren rijp voor sloop: ‘Geen water, geen gas, geen elektriciteit’
HAZERSWOUDE-RIJNDIJK - Wonen in het molenaarshuisje langs de N11 bij Hazerswoude-Rijndijk? Vergeet het maar. Er zitten haast geen ramen meer in, dakpannen liggen in het weiland en het tochtgat in het dak zal zelfs vleermuizen afschrikken. Hoe kon het zover komen?
De Groenendijkse Molen in Hazerwoude-Rijndijk stamt uit 1627 en staat nog fier overeind. De molenaarswoning ernaast, dat is een ander verhaal. Die staat al sinds 2010 leeg en is volledig verkrot.
Toegegeven, wonen naast de prima onderhouden poldermolen zal zeer fraai geweest zijn. Je kijkt uit over de vele schapen in de buurt en er zijn geen buren om je aan te storen. Maar je oude dag slijten in het optrekje gaat echt niet meer.
Er verbleef nog zo'n twintig jaren een dame in de molenaarswoning en zij was in 2010 de laatste bewoonster. 'Tot mijn grote verbazing', geeft secretaris Bart Vermeulen van de Rijnlandse Molenstichting toe.
'Hier is namelijk geen enkele nutsvoorziening aanwezig. Geen waterleiding, geen gasleiding en elektriciteit werd de laatste jaren opgewekt met een zonnepaneeltje.' Douchen en afwassen deed de bewoonster met water uit een regenput.
Het heeft bijna 300 jaar geduurd voordat er in de polder naast de monumentale wipmolen een huisje werd gebouwd. Dat had alles te maken met de Woningwet van begin twintigste eeuw, waarmee wonen in een molen verboden werd.
'Vanaf 1911 kon de molenaar met zijn gezin naar de molenaarswoning', weet Bart Vermeulen. Er heeft zelfs nog een gezin met tien kinderen in gewoond. Dat was tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Toen de Rijnlandse Molenstichting de Groenendijkse Molen rond 1970 kocht, was het de bedoeling dat huurders van het huisje ook zelf in de woning zouden investeren. 'Dat stond in het huurcontract genoemd.'
Door de tijd heen hebben sommigen dat gedaan en de molenstichting vroeg nooit heel veel huurgeld. 'Want er was nauwelijks een nutsvoorziening aanwezig. Dus je ziet zo'n woning steeds verder verslechteren.'
Geschiedenis van molen
De Groenendijkse Molen is een wipmolen en uniek in zijn soort. De molen pompt water uit de polder naar de hoger gelegen boezem, in dit geval de Oude Rijn die bij Katwijk in zee stroomt.
Het bouwwerk heeft al een tijdje geen scheprad meer en dat is bijzonder. Er zit een pomp in die door de wieken in werking wordt gesteld. Dat hebben heel weinig molens in Nederland.
'Wij krijgen subsidies voor het opknappen van molens, maar niet om in dit soort huisjes te investeren', geeft de secretaris toe. 'De laatste bewoonster heeft het dan ook behoorlijk lang uitgehouden. Het is moeilijk voor te stellen, in deze omstandigheden.'
Het molenaarshuisje heeft ondertussen meer weg van een krot en het is simpelweg levensgevaarlijk er naar binnen te gaan. Zonde, want er zijn interessante details te ontdekken.
In de aanbouw van de woning staat bijvoorbeeld nog een toilet, voorzien van Delfts Blauw motief. En ook best gek: er hangt nog een rol wc-papier aan de wand.
Buiten het huisje sieren versleten klompen de gevel. 'Er was een poging gedaan om het nog een beetje gezellig te maken in het verleden.' En de regenput? Die zit vandaag de dag verstopt onder een kruiwagen.
Lang 'genieten' van het molenaarshuisje zit er voor passerend verkeer over de N11 vermoedelijk niet meer in. Onlangs is de aanvraag voor een sloopvergunning op de post gedaan. Daar worden nog allerlei eisen aan gesteld.
Het is dus nog niet helemaal duidelijk wanneer een sloopkogel korte metten maakt met het huisje van ruim honderd jaar oud. 'Hopelijk duurt het niet te lang, want het is geen aangenaam gezicht.'
Lees ook: Gemiddelde woningprijzen landelijk en Alphen gelijk: Deze huizen krijg je voor een half miljoen