Theatervoorstelling en maaltijd in de nacht: ‘Ik schrok altijd van het woord later’
ALPHEN AAN DEN RIJN – Een late theatervoorstelling is iets wat je niet vaak meemaakt. Cabaretière Nilgün Yerli staat aan het einde van de maand op 27 februari rond 23.30 uur op het podium in Theater Castellum met haar voorstelling Later als ik dood ben. Daarin zoekt ze naar verbinding. ‘Het theater is de plek om je te prikkelen in je hersenen, geest, gevoel en al je zintuigen’, vertelt ze in De Ochtendshow.
Yerli legt uit dat haar show gaat over het uitstellen van dromen. ‘Mijn voorstelling gaat over wat ik van mezelf en de maatschappij heb toen we klein waren, dat alles om later ging. Toen ik klein was en ik het woord later hoorde, schrok ik er altijd van. Dan lijkt het alsof alles wat je nu doet voor later is en het nu niet de moeite waard is. Je leefde wel, maar je leeft vooral voor later. Vroeger wilde ik maar één ding: dat het later werd voordat het te laat is.’
‘Leven is één grote treinreis’
De cabaretière neemt tijdens de voorstelling onder de loep of je je dromen waar kunt maken als je angsten hebt. ‘Vooral kan je je dromen waarmaken als je het alsmaar uitstelt naar later. De grootste hoofdprijs van hoop is geduld. Maar met dingen uitstellen naar later is het soms te laat en dan heb je net de trein gemist.’
Yerli onthult dat in de voorstelling het hele leven één grote treinreis is, wat eindigt in een diner van zes personen. ‘Een beetje Nederland aan tafel zes met verschillende personages. We waren ooit buren en komen jaren later aan tafel bij elkaar. Ze delen veel, zoals de liefde voor eten, maar ze botsen in alle meningen en feiten.’
Waarom een voorstelling op zo’n laat tijdstip?
Waarom begint de voorstelling pas om 23.30 uur? Volgens Yerli zijn er een paar redenen voor het late tijdstip. ‘Het mysterie van de nacht heeft iets magisch. Want als kind herinner ik me dat we tijdens de ramadannachten met alle buren bij elkaar kwamen om samen te eten in onze pyjama's. Die traditie zet ik nog steeds voort met Kerst geef ik ook een diner op 24 december, kerstnacht. Dan komen we allemaal bij elkaar en eten we gestampte muisjes als toetje, omdat Jezus is geboren.’
Ook tijdens Jom Kipoer, de dag van verzoening, heeft Yerli een diner in de nacht: ‘Dan delen we met vrienden alles wat je nog wil vergeven. Daarnaast ook nog Divali, het feest van verlichting, dan eten we in de nacht met alleen maar kaarslicht. Vele feestdagen van vele gelovigen gaan gepaard met een maaltijd, omdat delen van brood toenadering prikkelt en je zintuigen staan open als je eet waardoor je toegankelijker bent voor elkaar.’
Na haar show nodigt Yerli alle bezoekers aansluitend uit voor een bijzondere Sahur-maaltijd, de laatste maaltijd voor zonsopgang tijdens de ramadan. Dit is bij de prijs inbegrepen. ‘27 februari, dat is net de nacht voor de ramadan. Dus ik vond het mooi om die traditie op het podium neer te zetten. De show gaat over de eenheid van de mensheid. We zijn tegenwoordig zo bezig met andere geloven, andere culturen en de verschillen dat we bijna de overeenkomsten van het ‘mens zijn’ vergeten zijn.’